Penipuan Terbesar Sejak Merdeka

Share This:

Tun Dr Mahathir Mohamad berkata beliau hanya perlu dua tahun untuk membetulkan segala yang telah dilakukan oleh Perdana Menteri Najib Tun RazakMahathir bersara sebagai Perdana Menteri 15 tahun yang lalu pada 1 November 2003. Sekarang beliau mahu kembali untuk menyelesaikan masalah yang beliau dakwa akan beliau warisi dari Najib apabila beliau mengambil alih sebagai Perdana Menteri Malaysia ke-7 selepas PRU14.

Untuk itu berlaku, Pakatan Harapan mesti menang tidak kurang daripada 112 kerusi Parlimen ditambah Mahathir juga mesti menang secara peribadi salah satu kerusi tersebut. Kemudian DAP, PKR, PPBM dan PAN mesti sama-sama bersetuju dan sebulat suara bersetuju bahawa nama Mahathir akan dikemukakan kepada DYMM Yang di-Pertuan Agong sebagai pilihan calon Pakatan Harapan untuk Perdana Menteri.

Bagaimanapun, apa yang lebih penting bukanlah apa yang Mahathir merancang untuk lakukan dalam tempoh dua tahun selepas beliau menjadi Perdana Menteri pada tahun ini, jika beliau benar-benar dapat menjadi Perdana Menteri. Ia adalah apa yang beliau lakukan ketika beliau menjadi Perdana Menteri selama 22 tahun dan kenapa beliau tidak melakukan apa yang beliau sekarang mendakwa beliau mampu lakukan dalam masa dua tahun itu semasa tempoh 22 tahun itu?

Dua tahun sebelum Mahathir bersara, New Internationalist menerbitkan satu laporan khas mengenai Mahathir, yang boleh anda baca di bawah. Laporan itu jelas, tetapi pada dasarnya ia mendedahkan Mahathir yang sebenarnya yang mana bertentangan dengan mitos yang diperlihatkan hari ini. Apa yang kita diberitahu tentang Mahathir kembali sebagai Perdana Menteri untuk menyelamatkan Malaysia, dan bahawa beliau akan melakukan ini dalam masa dua tahun, adalah penipuan terbesar sejak Merdeka.

Pakatan Harapan berharap rakyat Malaysia akan mempercayai penipuan itu. Mereka memberitahu rakyat Malaysia bahawa Mahathir mungkin adalah seorang pencuri tetapi begitu juga Najib dan kita memerlukan seorang pencuri untuk menangkap pencuri yang lain. Walaupun Mahathir mungkin jahat, Pakatan Harapan sedang memperlihatkan Mahathir sebagai yang lebih baik dari dua-dua orang yang jahat itu. Ia sama seperti Amerika memberitahu rakyat Amerika pada tahun 1941 bahawa Stalin mungkin jahat kerana membunuh 25 juta orang Rusia tetapi beliau adalah kejahatan yang lebih baik berbanding Hitler yang telah membunuh enam juta orang Yahudi.

*************

Mahathir Mohamad

New Internationalist, Ogos 2001

Tiada apa-apa yang menyedihkan – dan berbahaya – apabila ahli politik itu melepasi masa uncaknya. Anda tahu jenis sepeti itu. Penderita megalomania yang sombong dengan semua senjata di sisi mereka dan berpaut dengan kuat pada kuasa. Asia Tenggara telah mempunyai bahagian dinosaurnya sendiri- dan tidak ada yang lebih kuat daripada Perdana Menteri Malaysia, Mahathir Mohamad.

Dr M, seperti yang beliau lebih suka dikenali yang berusia 76 tahun itu telah memimpin Malaysia, negara yang mempunyai pelbagai etnik itu sejak tahun 1981. Anak kepada seorang bapa berketurunan India dan merupakan seorang guru sekolah dan seorang ibu berketurunan Melayu, Mahathir adalah seorang pelajar yang cemerlang, dan akhirnya mendapat kelayakan sebagai seorang doktor perubatan pada tahun 1952. Beliau berkahwin dengan isterinya, Hasmah (juga seorang doktor) dan menubuhkan sebuah klinik yang berjaya di kampung halamannya. Walaubagaimana pun, penglibatannya dalam politik kemudian bermula, dan doktor bandar kecil itu dipilih sebagai anggota parlimen untuk UMNO (Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu) pada tahun 1961. Tetapi untuk tempoh yang tidak lama. Beliau kehilangan kerusinya pada tahun 1969 dan dibuang keluar dari parti itu kerana mengkritik PM ketika itu, Tunku Abdul Rahman, yang beliau dakwa mengabaikan komuniti Melayu pribumi.

Selepas digulingkan, beliau terus mengembangkan tesis nasionalis beliau ini dalam buku yang dipanggil ‘The Malay Dilemma’. Dalam buku itu, beliau menuduh penjajahan British cuba menghakis budaya Melayu dengan memusnahkan kesultanan, dan pada masa yang sama turut mengkritik kaum Melayunya sendiri kerana menerima begitu sahaja status kelas kedua mereka. Ini terus menaikkan modal politiknya di kalangan generasi aktivis muda UMNO. Beliau dipilih semula pada tahun 1974 dan dilantik sebagai Menteri Pelajaran, Timbalan Perdana Menteri, Naib Presiden UMNO dan akhirnya, pada tahun 1981, Perdana Menteri. Semuanya berjalan lancar untuknya.

Dengan kuasa yang beliau ada, beliau berusaha merealisasikan wawasan Malaysia sebagai kuasa ekonomi serantau. Dan dalam hal ini beliau telah sangat berjaya. Beliau mempromosikan pertumbuhan pasaran bebas dengan menarik perhatian syarikat-syarikat Barat dan Jepun, khususnya dalam industri mikro-elektronik yang berkembang pesat. Kadar pertumbuhan mencapai lapan peratus pada tahun 1990-an dan purata pendapatan tahunan meningkat kepada hampir $4,000. Malaysia kini mengeksport pemacu cakera komputer dan pemain CD serta kayu keras tropika, minyak sawit dan getah. Negara ini juga mempunyai kereta nasionalnya sendiri, Proton, hasil daripada perjanjian perkongsian dengan Mitsubishi.

Semua ini tidak datang dengan percuma: hutan hujan dan hutan bakau negara ditebang pada kadar yang luar biasa. Selat Melaka menjadi kotor dan keruh, hutang telah meningkat dan projek-projek mega yang tidak diperlukan meningkat dengan banyak. Petronas, syarikat minyak nasional Malaysia, kini menjadi bangunan tertinggi di dunia di ibu negara Malaysia, Kuala Lumpur. Dan Mahathir berminat untuk menjadikan negara ini sebagai pusat berteknologi tinggi untuk rantau ini. ‘Koridor Raya Multimedia’, rancangan besar untuk menjadikan bekas ladang kelapa sawit menjadi seperti “Silicon Valley” Timur, bergantung pada sokongannya.

Tetapi kejayaan politik paling besar Doktor itu ialah kecekapan beliau dalam mengimbangi permintaan dua komuniti etnik utama: Melayu dan Cina. Beliau menubuhkan dasar mementingkan Melayu dahulu dengan layanan istimewa untuk orang Melayu dalam pekerjaan, penempatan universiti dan tawaran perniagaan yang menguntungkan. Tetapi beliau juga memberi orang Cina autonomi ekonomi dan telah menggunakan ancaman sebuah negara Islam untuk menundukkan permintaan mereka.

Dalam langkah pengimbangan yang sama, beliau menarik perhatian pelabur antarabangsa sambil mengkritik neo-kolonialisme Barat – menuduh Barat membuli Malaysia dan negara membangun yang lain. Bersama dengan Lee Kuan Yew (Singapura), beliau juga menjadi tokoh penting dalam gerakan ‘nilai-nilai Asia’. Matlamatnya adalah untuk mewujudkan kemajuan sosial dan politik dalam istilah bukan Barat. Satu idea yang agak baik. Kecuali melalui Dr M, ia berubah menjadi rasional demagogik kerana menghalang walaupun tentangan yang paling lemah terhadap rejimnya.

Penganiayaan terhadap akhbar sangat dasyat. Tahun lepas beliau menutup penerbitan pro-reformasi Detik dan Ekslusif dan mendakwa penerbit Harakah dengan hasutan. Pada tahun 1999 Jawatankuasa Melindungi Wartawan menamakan Mahathir sebagai salah satu daripada ‘Sepuluh Musuh Paling Dasyat Akhbar’ kerana taktik intimidasi beliau. Doktor itu turut tidak menyukai kritikan media antarabangsa, yang mana beliau juga mendakwa sebagai mengganggu pembangunan harmoni Malaysia.

Untuk seorang yang sangat sensitif, Mahathir boleh melepaskan marah secara tidak terduga. Pada kemuncak krisis kewangan Asia pada tahun 1997, beliau menyerang orang Yahudi kerana melemahkan ekonomi Malaysia, menuduh pembiaya ekonomi Amerika/Hungary George Soros (yang merupakan orang Yahudi) mensabotaj ekonomi. ‘Kami mungkin mengesyaki bahawa mereka, orang Yahudi, mempunyai agenda, tetapi kami tidak mahu menuduh,’ katanya kepada pemberita. Selepas artikel yang kritikal pada 1986 di The Wall Street Journal, beliau berkata akhbar itu dikawal oleh orang Yahudi dan sebahagian daripada plot Zionis untuk menggulingkan rejimnya. Dan pada tahun 1993 beliau melarang filem holokus Steven Spielberg, Schindler’s List, daripada ditayangkan kerana dakwaan kecenderungan pro-Israel.

Dalam tahun-tahun kebelakangan ini sikap tidak bertoleransi beliau terhadap lawan politik telah menjadi semakin dasyat – dibantu oleh Akta Keselamatan Dalam Negeri, peninggalan anti-komunis tahun 1960-an yang membolehkan penahanan tanpa had tempoh yang tertentu dan tanpa pertuduhan atau perbicaraan. Selepas keputusan dalam perbicaraan Anwar Ibrahim, peguam Anwar, Karpal Singh, didakwa di bawah Akta Hasutan bagi kenyataan yang dibuat semasa perbicaraan. Dan pada April lepas, Mohamad Ezam Nor, ketua parti reformasi Keadilan, telah ditangkap di bawah Akta Keselamatan Dalam Negeri bersama dengan sembilan aktivis utama parti.

Di dalam dunia paranoid Dr M hanya ada satu ubat yang dijamin untuk perbezaan pendapat – penindasan

Tulisan asal oleh:
Raja Petra Kamarudin, Malaysia Today, 7 Februari 2018

-PRU14.TV

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*